Reyhan Yusifqızı

avtorМеня зовут Рейхан Юсифгызы. Живу в Баку, в столице Азербайджана. Я писатель и математик, кандидат физико-математических наук, член Ассоциации Заде. Читаю лекции в Бакинском государственном университете. С 1995 года занимаюсь творческой деятельностью. Больше известна, как детский писатель и писатель-фантаст. Являюсь автором более 40 сказок, рассказов, приключенческих книг. Самое известное мое произведение: научно-фантастическая повесть - "Девочка с зелеными глазами", которая выиграла литературную награду в Турции в 2009 году и была переведена на турецкий и русский языки. Это произведение входит в общеобразовательную школьную программу в Азербайджане. Я представила на конкурс короткий рассказ под названием "Два цветка". В нем рассказывается о самоотверженном цветке, который своей любовью спасает подругу. Еще кое-что… Я люблю музыку, играю на фортепиано, сочиняю математические головоломки для детей. Я замужем, имею двоих детей. My name is Reyhan Yusifqizi. Live in Baku, Azerbaijan. I am a writer and a mathematician, PhD, Zadeh Association member. I am lecturing at the Baku State University. My active engagement in literature starts from 1995. I am mostly known as a children's writer and fiction writer. I have more than 40 fairy tales, stories, adventure books. My well-known work is "The green-eyed girl"- science-fiction narration. This novel won a literature award in Turkey in 2009, and has been translated into Turkish and Russian languages. The novel is included into public Azerbaijan school curriculum. I have submitted to the competition the short tale named "The two flowers". It tells about a selfless flower, which survived by the love of her girlfriend. Additional info: I love music, play piano, compose math puzzles for children. I’m married, have two children.

Сказка "İki gül"

Yolun kənarında otların arasında iki gül bitmişdi. Güllər bütün günü baş-başa verib pıçıldaşır, bir-birini sıgallayır, küləyin gücünə birgə sinə gərirdilər. Günəş onların ən yaxın dostu idi. Gün çıxanda sevinir, onun istisinə qızınır, özlərini çox xoşbəxt sayırdılar. Bir gün yoldan keçən bir oğlan özü də bilmədən iri ayaqqabısı ilə güllərdən birini əzdi. O biri gül təlaşla rəfiqəsinin üstünə əyilib şivən qopardı: «Ay oğlan, sən nə etdin?! Belə gözəl məxluqu da əzərlər?» Gül göz yaşları ilə rəfiqəsini suladı. Sonra yarpaqları ilə onu sıgallayıb qaldırmağa çalışdı, amma bacarmadı. Rəfiqəsi həddən artıq çox əzilmiş, gövdəsi əyilmiş, yarpaqları qatlanıb torpağa yapışmışdı. Budaqda oturub bu mənzərəni seyr edən sərçə başını bulayaraq uçub getdi. Lakin gül təslim olmadı. Rəfiqəsini xilas etmək üçün səbirlə əlindən gələni etdi. Gecələr yarpaqları ilə onun üstünü örtərək soyuqdan, gündüzlər küləkdən qorudu. Günün istisi əzilmiş gülü qızındırdı, yağış damlaları isə suladı. Torpaq ona qüvvət verdi. Hamı rəfiqəsi üçün göz yaşı tökən gülün dərdinə şərik oldu.

Nəhayət, bir gün səhər xəstə gül yerdən baş qaldırdı, ləçəklərini geniş açaraq günəşə tərəf boylandı. Günəş ona gülümsədi. Gül gövdəsini zəif-zəif tərpədib günəşə öz minnətdarlığını bildirdi. Günəş dedi: «Ey gözəl gül! Düzdür, mən öz şüalarımla səni qızındırdım, lakin səni xilas edən mənim istiliyim olmadı, yanındakı  rəfiqənin sənə məhəbbəti oldu».

Очень плохоПлохоУдовлетворительноХорошоОтлично (75 голосов, средний бал: 4,57 из 5)

Загрузка...