Құралай Омар

21

Омарова Куралай Болатханкызы родилась 02.03.1983, в Республики Казахстан, Восточно-Казахстанском областе. В 2004 году окончила Восточно-Казахстанский университет им.С.Аманжолова. Лауреат премии Толегена Айбергенова (2006), Лауреат Международного фестиваля «Шабыт» (в 2004 году именой диплом им. Ерика Аскарова, в 2007 году Гран-при), обладатель государственной стипендии в области культуры в 2015 году. В 2008 году издавалась книга «Ак кар» («Белый снег»), в 2014 году «Мендегі үнсіздік» («Мое безмолвность»). Работает в республиканской телерадиокорпорации «Казахстан», редактором.


 

Поэзия "Мендегі үнсіздік"

Отрывок

* * *

Жолымды бөгеді, білмеймін, неше ырым?

Өзіме тиді-ау қырсығым, кесірім.

Айтылмай не мұңым, не сырым,

Телефон көзімнің жасына тұншықты.

Сіздегі үнсіздік – ақталу,

Мендегі үнсіздік – кешірім.

Солай-ау шамасы...

Жазмыштың жазуы –

Маңдайға сызғанға көндігу, бағыну.

Тыныштық тағы өлді ауыр дем арқалап,

Сіздегі күрсініс – жалғыздық,

Мендегі күрсініс – сағыну.

Аязға, мұзға да бергісіз,

Жүрекке сұп-суық ерді сыз.

Толқындар жеткізген үніңіз жауратты.

Сіздегі салқындық – үмітті жылату,

Мендегі салқындық... белгісіз...

 

Жауып тұр ақ қар

 

Жауып тұр ақ қар...

Ақ қарға сырды ақтардым.

Құлдилап төмен

Құлады жерге ақ қар – мұң.

Аппақ қар болу арманым,

Бiрақ

Келмейдi табандарға тапталғым.

Жауып тұр ақ қар...

Көз жасы мүмкiн аспанның?

(Мен неге одан жасқандым?!)

Перiште болар кеудесiнен жиренiп ұшқан

Тәңiрден қорықпай тасқанның.

Жауып тұр ақ қар –

Ақ үмiт, аппақ армандар,

Орындалмай ақ парақ болып қалғандар.

Қар көңiл берсең жетедi маған, жаратқан,

Аппақ қардың тағдырын басқа салмаңдар!

Аппақ қар – көңiл,

Таусылмас, сiрә сұрағым.

Кеуденi керiп жыр – ағын.

Дәл өзiң құсап келедi менiң жылағым,

Келмейдi бiрақ қап-қара жерге құлағым!

Очень плохоПлохоУдовлетворительноХорошоОтлично (11 голосов, средний бал: 3,64 из 5)

Загрузка...